“က်မကေတာ့ ရိပ္သာသြားေနလို႔ အေမေျပာျပလုိ႔ သိတာကေတာ့ အိမ္ေရာက္လာတယ္၊ ပစၥည္းေတြ နည္းနည္းပါးပါးရွာတယ္၊ အေခြေတြ ဖြင့္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ မုိးခ်ဳပ္ေတာ့ လုိက္ခဲ့ပါဆုိၿပီး ေခၚသြားတယ္။ ဒါပဲတဲ့၊ အဲဒီလိုေျပာတာပဲ။”
ကင္မရာ႐ုိက္မႈလို႔ ေျပာတယ္၊ ဟုတ္ပါသလား။
“အဲဒါက သားအငယ္ရွင့္။ ျဖစ္ပ်က္ေနတုန္း အဲဒီမွာ ႐ုိက္ေနတုန္း မိတာ။”
ဦးေဇယ်က အိမ္ကိုလာေခၚတာေပါ့။
“ဟုတ္ကဲ့၊ အိမ္ကုိလာေခၚတာပါ။”
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ အခုေခၚသြားတဲ့ကိစၥ ဘယ္ကိုေခၚသြားတယ္ဆုိတာ အမတုိ႔ သိရၿပီလား။
“အဲလိုေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး၊ က်မလည္း မစုံစမ္းတတ္တာနဲ႔ ဒီအတုိင္းပဲ ေနလုိက္တယ္။”
ဘာမွလဲ လာမေျပာဘူးလား။
“ဟုတ္ကဲ့၊ အဲဒီလုိေတာ့ မေျပာဘူး။ ေနာက္ေန႔ ဖုန္းလာသိမ္းတယ္၊ ဦးေဇယ်ရဲ႕ဖုန္းကုိ လာယူတယ္။ ဘာမွေတာ့ မေျပာဘူး။ ဖုန္းပဲ ေပးလုိက္ပါဆိုၿပီး လာယူတယ္။”
လာယူတဲ့ အာဏာပုိင္ အဖြဲ႕အစည္းက ဘယ္ကလဲ မသိဘူး။
“ေရာက္ေရာက္ခ်င္း က်ေနာ္တို႔ ရန္ကုန္က ရဲတပ္ဖြဲ႕က အဲဒီလိုမ်ဳိးေလးပဲ ေျပာလုိက္တယ္။ က်မ ေသခ်ာ မမွတ္မိလုိက္ဘူး။ အရပ္၀တ္နဲ႔ပဲ။ ဇေ၀ဇ၀ါ မျဖစ္ေအာင္ေတာ့ သူတို႔က ရ၀တေတာ့ ေခၚခဲ့တယ္။ ရ၀တေရွ႕မွာပဲ ပစၥည္းသိမ္းတယ္။ က်မက အပ္ေပးရတဲ့သေဘာ။ က်မလည္း အဲဒီတုန္းက ေခါင္းစီး မဖတ္လုိက္မိဘူး။ ကိုယ္လည္း လက္မွတ္ထုိးေပးလုိက္တယ္၊ ပစၥည္းကို အပ္တဲ့အေၾကာင္း။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔က ရ၀တကုိ သက္ေသလုပ္ခုိင္းတယ္၊ ဒါပဲ။”
ပထမအႀကိမ္ ဖမ္းတုန္းကေတာ့ အေခြေတြ သိမ္းသြားတယ္ေပါ့။ ကင္မရာတုိ႔ ဘာတု႔ိေရာ သိမ္းလား။
“ဟုတ္ကဲ့။”
ဒုတိယအႀကိမ္ လာသိမ္းေတာ့ ဘာသိမ္းသြားလဲ။
“ဖုန္းပဲသိမ္းတာ။”
သူတို႔က NLD အဖြဲ႕၀င္ေတြ ဘာေတြေရာ ဟုတ္လား။
“အဲလုိေတာ့ မ၀င္ဘူးရွင့္၊ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ က်မကလည္း အမႈထမ္းဆုိေတာ့။ အရင္ မုိးကုတ္မွာ ေနကတည္းက မ၀င္ဘူးရွင့္။”
လတ္တေလာ ဦးေဇယ်က ဘာအလုပ္ လုပ္ေနပါလဲ။
“ဦးေဇယ်က ပန္းခ်ီလည္းလုပ္တယ္။ မ်က္ႏွာဖုံး ဂရပ္ဖစ္ ဒီဇုိင္းေတြလည္း ေရးတယ္။”
သားနာမည္က ဘယ္လုိေခၚပါသလဲ။
“စည္သူေဇယ်ပါ။”
သူကေရာ ဘာလုပ္ပါလဲ။
“သူက အခုမွ ေက်ာင္းၿပီးတယ္၊ ပန္းခ်ီေပါ့၊ ပန္းခ်ီေက်ာင္းၿပီးေတာ့ ဘာလုပ္ရမလဲ စဥ္းစားေနတုန္းပဲ ရွိေသးတယ္။”
အဲဒီေန႔က ကင္မရာ သြား႐ုိက္တယ္ဆုိတာ ဘယ္လိုလဲ။
“အေပ်ာ္တမ္းေပါ့။ သူက အရင္ေျပာဖူးတယ္ သတင္းေထာက္ လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီး၊ သတင္းေထာက္က မလြယ္ဘူးေနာ္လုိ႔ အဲဒီလိုေတာ့ က်မ သတိေပးလုိက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့လည္း စကား မဆက္စပ္မိဘူးေပါ့ေနာ္။ အဲဒီလုိပဲ လုပ္ေနတုန္း အခုမွ ေက်ာင္းၿပီးတာ ဘာမွ မၾကာေသးဘူးေလ။”
ဦးေဇယ်ဟာ ၁၉၇၀ ေက်ာ္ပိုင္းတုန္းက ႏိုင္ငံေရးပုဒ္မနဲ႔ အထိန္းသိမ္း ခံရဖူးသူ ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ရန္ကုန္ သဃၤန္းကၽြန္းမွာရိွတဲ့ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားသူ တဦးလည္း အဖမ္းဆီးခံရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဗံုးကဲြတဲ့ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္၊ မပတ္သက္ မသိရေပမဲ့ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းအဖို႔ေတာ့ ဗံုးကဲြၿပီးေနာက္ပိုင္း သူတို႔လံုၿခံဳေရးအတြက္ စိတ္မေအး ျဖစ္ေနရပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္လည္း ေအေအပီပီ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖဲြ႕က ဒီဗံုးကဲြမႈနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားသူေတြကို ခိုင္ခိုင္လံုလံု ဘာမွမရိွဘဲ အာဏာပိုင္ေတြဘက္က ေခၚယူဖမ္းဆီး ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္တာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာမွာ စိုးရိမ္တယ္လို႔ သတင္းထုတ္ျပန္ပါတယ္။ အရင္တုန္းကလည္း ဗံုးကဲြမႈေတြ ျဖစ္ၿပီးေနာက္ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားသူအခ်ဳိ႕ တကယ္မပတ္သက္ဘဲ အဖမ္းခံရတာ၊ အႏွိပ္စက္ခံရတာ၊ ေနာက္ဆံုး ေထာင္ခ်ခံရတာေတြအထိ ရိွခဲ့တယ္လို႔ ေအေအပီပီ တဲြဖက္အတြင္းေရးမႉး ကိုဘိုၾကည္က ေျပာပါတယ္။
“သူတို႔ေတြကို မတရားသျဖင့္ ညႇဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္မွာကို က်ေနာ္တို႔ အေတာ္ေလး စိုးရိမ္တယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ နအဖက ဒီလို ဗုံးကြဲမႈေတြ ၿပီးတုိင္းမွာ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြနဲ႔ တခ်ဳိ႕ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြကို ဖမ္းဆီးၿပီး မတရား စစ္ေဆးေလ့ရွိတယ္။ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ သာဓကေတြလည္း ရွိတယ္။
“ဥပမာ သန္႔ေဇာ္နဲ႔ ညီညီဦးဆုိရင္ သန္လ်င္ ေရနံခ်က္စက္႐ုံမွာ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္က ဗုံးကြဲမႈ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတုိ႔က အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕၀င္ေတြျဖစ္တယ္။ ဒီဗုံးကြဲမႈနဲ႔ လုံး၀ မပတ္သက္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ကုိ ဖမ္းထားၿပီး ေသဒဏ္ခ်တယ္။ ေထာင္ထဲမွာ ၂၁ ႏွစ္ရွိၿပီ၊ အခုထိ မလြတ္ေသးတာမ်ဳိးေတြ ရွိတယ္။ ဒီလို အစဥ္အလာေတြ ရွိတဲ့အခါၾကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က မဆုိင္တဲ့လူေတြ အမ်ားႀကီး အဖမ္းခံရမွာ၊ ေနာက္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕၀င္ေတြကုိ အညႇဳိးတႀကီးနဲ႔ ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္မွာေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ စုိးရိမ္ပါတယ္။”
သႀကၤန္အၾကတ္ေန႔ ဗံုးကဲြမႈေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားတဲ့ ၈ ဦးထဲမွာေတာ့ မဂၤလာေတာင္ၫြန္႔ၿမိဳ႕နယ္ စည္ပင္သာယာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ႀကီး သန္႕စင္သိန္း ပါ၀င္သလို အျခား လံုၿခံဳေရး တာ၀န္ရိွသူ အခ်ဳိ႕နဲ႔ အရပ္သား စုစုေပါင္း ၁၇၀ ေက်ာ္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရခဲ့ၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
နားဆင္ရန္source by :
ဗီအိုေအ
